Blog

12 maart 2019 | Iedereen een aandeel!

Casper Vaandrager Casper Vaandrager
blog email casper.vaandrager@vhp2.nl

Iedereen een aandeel!

Bij DSM staat het in de Cao: DSM kent de medewerker personeelsopties Koninklijke DSM N.V. toe op basis van de EBITDA-realisatie.  Werknemers bij DSM verkrijgen hiermee het recht om binnen een bepaalde periode tegen een vooraf vastgestelde prijs (certificaten van) aandelen in de vennootschap te verwerven. Deze vorm van financiële werknemersparticipatie is helaas nog een witte raaf in Nederland en dat vind ik jammer. Waarom? Omdat werknemersparticipatie de binding versterkt tussen bedrijf en professional.

Bij de laatste Cao-onderhandelingen wilde DSM de personeelsopties afschaffen. Het paste niet meer bij het internationale karakter van DSM. “Global” wilde niet. Op advies van vakorganisaties zijn de professionals bij DSM gepolst over deze arbeidsvoorwaarde. Wat bleek? Bij DSM werd de regeling als zeer aantrekkelijk  beoordeeld. Niet zo zeer vanwege de financiële waarde ervan maar vanwege de binding die werd ervaren met het bedrijf. Er werd over gesproken bij de koffieautomaat. Daarbij gaat het over de resultaten van de onderneming, de te volgen koers, al dan niet een overname. De professionals bij DSM worden als het ware geprikkeld om als ondernemer mee te denken over de continuïteit en de groei van het bedrijf. Dit stimuleert een vorm van eigenaarschap dat zowel door werkgevers als werknemers zo geambieerd wordt.

Het geluid van de professionals werd gehoord door DSM en het voornemen om de optieregeling af te schaffen werd ingetrokken: waarvoor hulde!

Financiële werknemersparticipatie is in beginsel geen vervanging van het -primaire- loon maar is wat mij betreft een heel aardig alternatief om professionals te laten mee profiteren van de groei van de onderneming en daarmee de binding met het bedrijf te vergroten!

26 februari 2019 | Van de WAB!

Thérèse Beurskens Thérèse Beurskens
blog email Therese.beurskens@vhp2.nl

Ik snap dat je er misschien helemaal niets meer van begrijpt. Als het ware een beetje ‘van de wap’ bent. Maar het is toch echt waar, we krijgen wéér een nieuwe arbeidswet en die heet ‘de WAB’ oftewel de Wet Arbeidsmarkt in balans’.

Op dit moment hebben we de Wet Werk en Zekerheid (de WWZ) en deze wet heeft niet uitgepakt zoals gedacht. Flex moest eigenlijk minder flex en vast moest sneller vast. Het resultaat was echter dat flex ‘flexer’ werd en vast minder vast. Oeps, dat was niet de bedoeling. Belangrijk is dus dat héél goed wordt nagedacht over de effecten van de WAB. Het streven is dat het voor werkgevers aantrekkelijker en minder risicovol wordt om werknemers in vaste dienst te nemen. Dit terwijl voor werknemers met een flexibel contract méér perspectief op zekerheid moet komen.

Maar ontstaat met dit voorstel van minister Koolmees van SZW nou eigenlijk méér of minder zekerheid voor de werkgever en de werknemer? De meningen zijn erover verdeeld. Het kabinet spreekt van een “nieuwe balans op de arbeidsmarkt” en de beoogde datum van inwerkingtreding is   1 januari 2020. Het kabinet is in ieder geval hoopvol en ziet deze wet met al haar aanpassingen wel zitten. De WAB maakt bijvoorbeeld aanpassingen in het ontslagrecht. Ik vertel je er meer over.

Momenteel kan een arbeidsovereenkomst wegens persoonlijke omstandigheden alleen door de rechter worden ontbonden indien sprake is van een volledig 'voldragen' ontslaggrond. Een combinatie van ontslaggronden behoort niet tot de mogelijkheden. In de WAB is een combinatie van gronden echter wél mogelijk, als hierdoor ‘in redelijkheid niet van de werkgever kan worden verlangd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren’. Bij ontbinding door de rechter op deze cumulatiegrond kan hij aan de werknemer, naast de transitievergoeding en billijke vergoeding, een extra vergoeding toekennen. De hoogte daarvan bedraagt maximaal de helft van de transitievergoeding.

Zelf ben ik er nog niet van overtuigd dat de gewenste effecten worden bereikt en ben benieuwd hoe jij denkt over de geplande nieuwe wet. Ik stel het zeer op prijs als je me jouw mening en visie laat weten op: therese.beurskens@vhp2.nl.


Thérèse Beurskens – Van Oijen

Adviseur Arbeidsvoorwaarden

 


 

 

12 februari 2019 | Sport als metafoor voor werk

Jörg Sauer Jörg Sauer Via mijn blog wil ik met jullie delen wat mij bezig houdt over diverse onderwerpen, maar ik wil jullie ook aanzetten tot nadenken en misschien wel een reactie ontlokken?.?
blog email jorg.sauer@vhp2.nl

Sport als metafoor voor werk

Ik lever als ‘Adviseur arbeidsvoorwaarden’ graag een bijdrage aan de verbetering van de arbeidsvoorwaarden en arbeidsverhoudingen van mensen. Het dagelijkse werk van mensen boeit me. Het krijgt een extra dimensie als ik mensen kan helpen om zoveel mogelijk vreugde en voldoening uit het werk te halen.

Mijn inspiratiebron is de sport triathlon. In de periode dat mijn twee dochters klein waren, deed ik geen wedstrijden, maar trainde ik alleen het zwemmen, fietsen en lopen. De laatste 10 jaar doe ik dat wat fanatieker en het fanatisme gaat nu zover, dat ik mij heb voorgenomen om in 2020 de “long distance” in Almere te doen en in dit najaar mijn eerste marathon te lopen.

Door al dat trainen en het doen van wedstrijden ben ik erachter gekomen dat ik veel dingen, die ik tijdens het sporten tegenkom, naar mijn werk kan vertalen. Hierbij wat voorbeelden:

  • Hoe kan ik mezelf motiveren om toch te gaan sporten als ik eigenlijk niet zoveel zin heb? Het antwoord is: gewoon beginnen, aan het plezier denken dat ik aan de klus beleef en het goede gevoel achteraf. Het helpt me ook om aan het ontevreden gevoel te denken als ik het niet ga doen. Het antwoord is bijna hetzelfde als ik tegen een lastige klus op mijn werk aanhik.
  • Als anderen mij voorbijfietsen, lopen of zwemmen heb ik de neiging om tegen mezelf te zeggen “stop er maar mee”. Ik heb geleerd om op die momenten blij te zijn voor de ander en tegen mezelf te zeggen dat ik mij niet met anderen hoef te vergelijken en dat ik tenslotte voor mezelf train. Ik doe mijn best en meer dan dat kan ik niet doen.
  • Als ik pijn heb dan voer ik een strijd tussen doorbijten en gas terugnemen. Door goed naar mijn lichaam te luisteren kan ik steeds beter het verschil merken tussen pijn waar ik doorheen kan gaan en pijn waar ik aan toe mag geven.

In het werk doen zich regelmatig situaties voor die zeer vergelijkbaar zijn met de confronterende momenten tijdens het sporten. Ik merk dan dat ik soortgelijke mentale strategieën kan toepassen om het op te lossen.

Dit weekend las ik een artikel in NRC Handelsblad waarin de huidige tijdsgeest wordt beschreven waar zelfdisciplinering steeds meer aandacht krijgt. Dat artikel confronteerde mij met het gegeven dat ik de keuzes die ik maak geheel vrijwillig maak. Maar eerlijk is eerlijk ik word elke dag beïnvloed door collectieve trends zoals gezond eten, weinig alcohol drinken, op je slaap letten, veel sporten, mindful leven enz.

Ik voel me daar heel goed bij en ik hoop dat ik met dit artikel anderen kan inspireren om bij zichzelf te rade te gaan of zij al of niet blij zijn met hun manier van leven en dus vaak ook werken en of ze eigenlijk liever iets zouden willen veranderen. In dat geval sta ik je graag voor je klaar om het hierover te hebben.

20 november 2018 | Nieuwetijdsbond

Thérèse Beurskens Thérèse Beurskens
blog email Therese.beurskens@vhp2.nl

Laatst las ik een artikel over zogenaamde ‘Nieuwetijdskinderen’. In alle eerlijkheid, deze term intrigeert en irriteert mij tegelijk. Het irriteerde mij omdat ik persoonlijk houd van gevoelig, maar niet té zweverig. Ik betrapte mezelf erop dat ik dus het ‘Nieuwetijdskind’ associeerde met een hoop zweverig gedoe. Ai… Gelukkig wilde ik dat wel even toetsen door het artikel goed te lezen. Dat leidde bij mij persoonlijk tot een heel verrassend inzicht wat ik graag met jullie wil delen. Komt ‘ie.    

Nieuwetijdskinderen zijn gevoelige kinderen en willen harmonie. Ze doen vaak hun best om tegengestelde belangen te zien, te begrijpen en vervolgens bij te leggen zodat alle betrokkenen tevreden kunnen zijn. Ze slaan al jong bruggen in conflicten. Deze kinderen hebben een sterke eigen visie en wijken daar ook niet zomaar vanaf. Hierdoor kunnen ze overkomen als rebels, anders en eigenzinnig. De intentie ís alleen helemaal niet om opstandig te zijn. Zij willen gewoon zichzelf kunnen zijn. Omdat ze minder door angst en (zelf)behoud worden aangedreven, zijn ze ook minder gevoelig voor dwang, autoriteit en discipline. Dat maakt ze tot sterke persoonlijkheden.

Na het lezen van het artikel kon ik tot mijn verrassing voor mezelf een conclusie trekken. Ik herkende onze VHP2 wel in deze persoonlijkheden. VHP2 is voor mij een ‘Nieuwetijdsbond’! Het ‘nieuwetijdsprincipe’ staat namelijk helemaal niet zo ver van ons af. VHP2 is gevoelig op signalen en contacten en wil harmonie. We zijn goed in het zien van tegengestelde belangen en ze te begrijpen. We hebben al veelvuldig laten zien dat we kei zijn in het slaan van bruggen voor verschillende partijen. In menig cao-onderhandeling heeft VHP2 deze rol al gepakt en werd deze ook zeer gewaardeerd. We creëren nuance. Soms zijn we rebels en eigenzinnig en anders zijn is toch helemaal niet erg? Daarom zijn jullie nou juist lid van VHP2, nietwaar?

Last but not least. Wij hebben een sterke eigen visie. En die visie is niet samen te vatten in één enkele zin. Die komt namelijk tot uiting in alles wat wij doen voor onze leden. Niet zomaar meewaaien met de wind. Zelf een doordachte mening vormen en een doordacht standpunt innemen. Een eigen karakter. Dát maakt VHP2 VHP2 en onze leden onze leden. Daar wil je gewoon bij horen, toch?


Thérèse Beurskens – Van Oijen

Adviseur Arbeidsvoorwaarden